• Ondanks het feit dat vv Geldrop 4 basisspelers miste (Van Vroenhoven, Ter Linden, Desiriac en Heesakkers) en zodoende met een sterk verjongd team moest aantreden in het verre Brunssum tegen Limburgia, bleven de groen-witten knap overeind. Er had zelfs meer ingezeten dan een gelijkspel als onze voorwaartsen wat scherper met de kansen waren omgegaan in de 2e helft.
    Op een nieuw maar nog geen goed veld begon Geldrop voorzichtig aan de wedstrijd, het eerste gedeelte had Limburgia het initiatief, maar tot grote kansen leidde dit niet, onze jongens waren duidelijk nog wat onder de indruk van de vele grote en fysiek sterke spelers van Limburgia.
    Ons middenveld met Lars en Tijn had veel moeite met de fysieke kracht van onze tegenstander, maar bleven overeind, pas na 20 minuten kwam er wat gevaar van Limburgse zijde en dat waren 2 corners, waarbij we alert moesten blijven vanwege hun vele lengte in de ploeg. Het spel golfde op en neer zonder echter grote kansen aan beide zijde.
    Het was toch een beetje verrassen dat Geldrop in de 30e minuut op achterstand kwam, toen slap ingrijpen op rechts balverlies betekende en Limburgia hier vervolgens knap mee omging, Olijve speelde zich prima vrij en zijn voorzet werd breed gekopt op de volledig vrijstaande Mazier die de bal makkelijk tegen de touwen kon schieten. 1-0 achter tegen een sterke ploeg deed ons misschien goed wakker schudden, voorin was het nog een beetje te afwachtend, maar ineens besefte ze dat er toch een tandje bij moest en warempel was daar een vlammend schot van Stijn dat rakelings overging en enkele minuten later glipte Gideon langs zijn tegenstander, maar schoot in het zijnet. Toch kwamen de groen-witten net voor rust langszij toen een dieptebal van Hugo, Gideon aan het werk zette, deze speelde zich prima vrij en zag de meegelopen Lars niet over het hoofd, 1-1 net voor rust was een meevaller en gaf de ploeg wat meer vertrouwen.
    In de 2e helft kwam Geldrop pas goed los, de grote en zware spelers van Limburgia kregen steeds meer moeite met het veld en onze behendige spelertjes gingen daar veel beter mee om, met prima combinaties kwamen we steeds vaker in hun 16 meter gebied en kregen Wessel en Gideon de kansen om ons op voorsprong te schieten, dat gebeurde echter pas in de 65eminuut toen Lars zijn doelpoging gestrand zag tegen een hand van de tegenstander en de scheidsrechter naar de stip wees, voor Ron een koud kunstje om ons op een 1-2 voorsprong te zetten.
    Limburgia schrok hier toch wel van en wisselde meteen om er nog meer kracht in te gooien, dit leidde 2 minuten later bijna tot de gelijkmaker, maar echter in de scrimmage bleef een uitstekend keepende Len 3 maal prima op de been. Veel meer potten konden de voorwaartsen van Limburgia echter niet breken, want onze verdediging stond als een huis, Hugo, Richard, Lynden en een uitstekende Tom bleven relatief makkelijk de baas, terwijl aan de andere kant zowel Wessel, Gideon en Stijn alle drie de kans kregen om de zaak te beslissen, in deze fase van de wedstrijd was Geldrop heer en meester en hadden zichzelf moeten belonen met nog 1 of 2 doelpunten, jammer is het dan dat een dubieuze penalty aan de andere kant ons nog de overwinning kostte, in eerste instantie stopte Len de pingel, maar in de rebound schoot weer Mazier de bal binnen en kwam zodoende de 2-2 eindstand op het bord.
    Van de ene kant was het zonde dat we tegen deze fysieke en sterke tegenstander de overwinning niet mee naar Geldrop mee namen, maar van de andere kant was er alleen maar lof over de inzet en het geboden spel, een potje waar we veel vertrouwen met dit jonge groepje uit kunnen putten.